Posts tonen met het label ukraine. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ukraine. Alle posts tonen

maandag 17 maart 2014

De Krim Russisch. Vloek of zegen voor Oekraïne?

Afgelopen zondag heeft de Krim met Noord Koreaanse uitslagen gekozen voor aansluiting bij Rusland. Een soort van formele onderstreping voor het feit dat de facto de Krim al Russisch grondgebied is sinds ‘vrijheidsstrijders’ met verdacht veel Russische kenmerken 2 weken geleden het schiereiland bezetten. Oekraïne stond ineens voor een fait accompli en de rest van de wereld met een mond vol tanden. Echter is het verlies van de Krim een vloek of zegen voor het turbulente Oekraïne?  

Vloek

Territoriale integriteit

Territoriale integriteit is nogal een dingetje in het internationaal recht, het is zelfs vastgelegd in een resolutie van de VN. Het stelt dat grenzen van staten niet gewijzigd mogen worden en dat is nu precies wat hier gebeurd. Het is duidelijk dat Oekraïne zelf niet meewerkt aan deze afscheiding en moet toekijken hoe een Rusland zichzelf voor het eerst sinds de tweede wereldoorlog weer gebied toe-eigent. Als er een rechtszaak geopend zou worden heeft Oekraïne een sterke zaak. Maar in het internationale spel der krachten is het natuurlijk wel zo dat territoriale integriteit altijd en alleen geldt als er eigen belangen gediend worden, die van de sterkste partij welteverstaan. Is dat niet het geval dan is er altijd wel een verdrag, resolutie of reden te bedenken om deze integriteit te overrulen  en in te grijpen om de eigen belangen voorrang te geven boven die van anderen.

Precedent werking

De ‘reden’ dat Rusland zich tegen de Krim aan ging bemoeien was dat Russische sprekers ‘bedreigd werden’ en zag zich daardoor ‘genoodzaakt’ in te grijpen. Nu dit zonder al te veel moeite en pijn gebeurd is op de Krim kan al met een schuin oog gekeken worden naar de het industriële oosten van Oekraïne. Net als op de Krim spreekt ook een groot deel van de bevolking Russisch en is nog een hang  naar de voormalige Sovjet Unie. Hoewel de bevolkingsverhoudingen anders liggen om nog maar niet te spreken van de geografie en implicaties wordt ondertussen al lustig het vuurtje opgestookt. Als er pro Russische demonstraties zijn in de grote steden van het oosten zoals Donetsk en Kharkiv worden deze vaak ondersteund door Russische ‘toeristen’ van net over de grens. Ook zijn er berichten dat Russische geheim agenten achter de schermen de polarisatie in de hand werken. De fundering wordt gelegd om Rusland een reden te geven binnen te vallen als de vlam in de pan slaat. Hoewel de nieuwe regering van alles probeert zoals het weigeren van Russische provocateurs is nog niet bij machte om te zorgen voor de-escalatie van de spanningen in het Oosten van het land. Het toestaan van het een; annexatie van de Krim, kan  hierdoor leiden tot het ander; het binnenvallen van Oost Oekraïne. Daarnaast heeft de reactie van het westen op de annexatie geen blijvende indruk achter gelaten op Rusland.

De knikkers

Vaak als niet altijd gaat het spel om de knikkers en in dit geval olie en (schalie) gas. Shell heeft net lucratieve contracten gesloten met de voormalige regering om al deze rijkdom te ontginnen. Een groot deel van dit spul ligt echter onder water en in de economische zone van de Krim. De Krim is/ was tevens het mooiste stukje Oekraïne dat aan de Cote d’Azur doet denken. Grillige rotskusten met daarachter wijngaarden en bossen. Een vleugje oriëntalisme, een rijke geschiedenis en je hebt een pracht van een reisbestemming. Met wat ontwikkeling is de Krim uitstekend geschikt voor de internationale bezoeker. Deze zeer welkome inkomstenbronnen zal de toch al niet zo heel vermogende Oekraïense regering dus moeten missen.
De knikkers rond de Krim. Let ook op het oosten waar nog meer knikkers te halen vallen.

Afhankelijkheid van Rusland

Economisch is Oekraïne intens verweven met Rusland en bijzonder afhankelijk van de export naar Rusland. Het land heeft zelf bijna geen grondstoffen, een verouderde Sovjet industrie en leunt zwaar op leningen van Rusland. Oekraïne kan economisch niet zonder Rusland omdat de producten die het produceert (nog) niet op een niveau zijn dat het westen ze wil afnemen. Daarnaast loopt Oekraïne tegen handelsbarrières van de Europese Unie aan. Wordt de gaskraan dichtgedraaid of Oekraïense producten geweerd van de Russische markt dan is het acuut crisis in Oekraïne met onrust, ontslagen en inflatie tot gevolg.

De Tataren.

Wellicht de grootste verliezers zijn de oorspronkelijke bewoners van de Krim, de Krim Tataren. Wegens vermeende subordinatie tijdens de tweede wereldoorlog werd de gehele bevolking door Stalin gedeporteerd naar de barre steppen van Kazachstan om pas begin jaren negentig weer terug te mogen keren naar de Krim. Begrijpelijkerwijs staan zij niet te springen op hereniging met de spirituele opvolgers van de schrijvers van hun zwartste bladzijden. Liever blijven de Tataren onderdeel van Oekraïne waar hun rechten en historie beter gewaarborgd zullen worden.  
De Krim tijdens de Tataarse periode

Zegen

Kiezers

Oekraïne is nu verlost van de meest fanatieke Rusland aanhangers uit het land. Scheelt met de volgende verkiezingen toch weer minstens een miljoen stemmen die anders naar een pro Rusland kandidaat gegaan zouden zijn.
Minder van deze..

Economie

Economisch was de Krim niet het beste jongetje uit de klas. Sterker nog er moest en moet altijd geld bij om de regio overeind te houden. Oekraïne is nu verlost van een zware last van de begroting die Rusland nu mag dragen.

Sevastopol

Het strekt nooit ter aanbeveling om een legerbasis van een onberekenbare buur op eigen grondgebied te moeten tolereren. Helemaal niet als het om het hoofdkwartier en de complete zwarte zeevloot van de Russische marine gaat. Het kan er zomaar voor zorgen dat er vanuit deze basis zomaar een deel van je eigen land geannexeerd wordt. Niet echt een vruchtbare samenwerking. Zonder de Krim heb je daar ook geen last meer van.

Eenheid

In een land met veel interne tegenstellingen geeft Rusland ineens een groot geschenk aan de onstabiele nieuwe machthebbers; een gezamenlijke vijand. Vergeten zijn de tegenstellingen tussen regio’s nu iedereen zijn woede op Rusland, de agressor, richten kan. Interne strubbelingen vervagen en zorgen over bijvoorbeeld de nationalistische elementen in het bestuur worden compleet overschaduwd door de Krim crisis. De nieuwe regering is in een klap legitiem en hoeft niet eens haar best te doen om heel het land achter haar nieuwe doelen te krijgen. Rusland zorgt onbedoeld voor nationale eenheid in een land dat nog slechts 23 jaar oud is.

De nieuwe koers van Oekraïne

De relatie met Rusland zal voor de komende tijd aanzienlijk verstoord blijven en de enige mogelijkheid om te overleven voor Oekraïne is dus om de blik naar het westen te werpen. Door westerse investeringen, economische integratie, modernisatie van de industrie en diversificatie van handelspartners is het mogelijk voor Oekraïne om de doelen van de Maidan te behalen. De hele onrust begon immers wegens onvrede over corruptie en het niet tekenen van een handelsverdrag met de Europese Unie. Door agressie van Rusland wordt Oekraïne naar het westen gedreven. Mocht het de regering lukken om nationale eenheid te bewaren, een werkbare oplossing voor de Krim te bedenken en ervoor te zorgen dat de Russisch sprekende meerderheid in het oosten van het land zich niet van hen vervreemd dan is het mogelijk om te bereiken waar het allemaal om begonnen was, voor de kosten van 1 Krim. Voor Rusland is het dan een pyrrusoverwinning want voor de prijs van 1 Krim raakt het de belangrijkste ex-Sovjet staat kwijt, vervreemd het andere handelspartners en isoleert het zich internationaal. Zo bezien kan het een zegen voor Oekraïne worden dat Rusland de Krim heeft geannexeerd.

donderdag 6 maart 2014

Het Krim conflict

Voor de mensuh een extra gratis stukje duiding. kunt u ook weer meepraten bij de koffiecorner en/of op verjaardagen.

Watskeburt?


Na het niet ondertekenen van een soort van samenwerkingsverdrag met de EU (onder druk van rusland), besloten de mensen de straat op te gaan. De president, yanukovich, wegens het plunderen van 's lands schatkisten altijd op zoek naar geld waarvandaan ook, kreeg de situatie steeds minder onder controle wegens halfslachig optreden. Uiteindelijk werd besloten om het vuur te openen op de demonstranten waardoor de vlam in de pan sloeg en uteindelijk de president gevlucht is naar rusland, samen met wat corrupte vrindjes. Het parlement heeft daarop besloten de macht over te nemen en een interim regering op te zetten (aftreden president is zonder handtekening van dezelfde president dus juridisch niet echt rechtsgeldig). Helaas mensen, dit is geen schone revolutie waarin zielige mensjes tegen een gemene dictator in opstand komen zodat je dat lekker makkelijk in de krant kan opschrijven, er zitten veel meer kanten aan het verhaal. Ten eerste zijn een deel van de demonstranten gewoon fascistische jodenhatende knokploegen zoals die wel meer in oost europa rondlopen (Jobbik in hongarije, voetbal Hooligans in polen, Gouden dageraad in griekenland). De rood/zwarte vlag die er bij de demonstraties gezwaaid wordt is de vlag van Bandera die in de 2e wereldoorlog vocht voor een onafhankelijk ukraine en daarbij zowel Polen, Joden als Russen over de kling heeft gejaagd. niet echt een symbook van eenheid en nobel verzet zeg maar. Daarnaast is een deel van de politiek leiders van de demonstranten (Timoschenko en de huidige interim president) net zo erg corrupt als de vorige en die zin geen verbetering. Hoewel het een kleiner deel van de demonstranten is/was, is de zorg van Rusland wel reeel dat er wat onfrisse elementen bij de opstand betrokken zijn (alleen gelukkig niet de meerderheid). De tegendemonstraties worden deels georganiseerd vanuit Rusland en bevatten minstens even zoveel onfrisse elementen.

In het algemeen kan men wel stellen dat de oekrainse bevolking klaar is met de corruptie en willekeur onder yanukovich en de protesten gegroeid zijn tot een volksbeweging. Als er gesproken wordt over ' meer europa'  wordt er vooral dat bedoelt (minder corruptie, rechtsvaardige rechtsgang, meer handel met europa) en niet gelijk lid worden van de EU. De zorgen vanuit het oosten van het land zijn zeer reeel en vooral gevoeld in de portomonnee daar de handel met Rusland in het geding komt. Ukraine heeft een unieke positie (en even zo vele unike probelemen) tussen de EU en Rusland en zou zelf uit moeten zoeken wat het beste pad is voor hen.

Rusland


Waar ik me dus gigantisch aan stoor is de ongekend gekleurde berichtgeving over rusland als de grote gemene agressor en de heilige EU en de VS die altijd zo lief en bereidwillig te hulp schieten. Ja, Rusland gaat hier zijn boekje wat/ veel/ gigantisch te buiten. edoch, 25 jaar geleden was ukraine nog hetzelfde land en er wonen nog miljoenen russen. Buiten dat hebben ze er een marine basis en erg nauwe economische banden met vooral het oosten van ukraine. Het is dus niet zo dat ze er helemaal niets te zoeken hebben (Amerika bombaardeert bij wijze van spreken een half land als er een keer een Amerikaan wordt gedood). Overigens is 73% van de russen tegen ingrijpen op wat voor een manier dan ook in ukraine. Helaas hebben die nog nooit wat te zeggen gehad in rusland dus dat telt niet echt. Echter Rusland als land voelt zich wel getergd en niet serieus genomen als altijd buiten hen om beslissingen genomen worden die ook russische belangen aangaan. Zie ook Kosovo, servie, libie, irak, en syrie. Nu gebeuren er zorgelijke zaken in een gebied wat vroeger bekend stond als ' klein Rusland' en wat feitelijk de achtertuin van Rusland is.

Putin


Om de inval van de Krim te begrijpen is het toch wel handig om de denkwijze van de heer Vladimir P. en zijn companen even te volgen. 1. Uiteenvallen Sovjet unie was de grootste tragedie van de 21ste eeuw. 2. Rusland heeft al haar status en macht in de wereld daardoor verloren en wordt niet meer serieus genomen. 3. nog steeds probeert de VS altijd Rusland op wat voor een manier dan ook dwars te zitten . 4. bovendien is het westen hypocriet en meet met 2 maten. 5. het is mooi geweest, we laten ons de kaas niet meer van het brood eten. 6. we grijpen in, in onze achtertuin.
Dit is even wat kort gechargeerd de logica achter het ingrijpen. Het clubje rond Putin zijn allemaal wat paranoia achtige sovjet adepten. Zij denken dus echt dat de VS op alle manier Rusland probeert te pakken te krijgen (en in sommige gevallen is dat ook zo). Bovendien is de EU (het decadente westen) al opgeschoven tot aan de grenzen van Rusland en is Ukraine echt een ' hier en niet verder' voor putin. in deze denkwijze zijn de westerse waarden gewoon een ideologie en manier om op te rukken richting rusland. Dus als er berichten binnenkomen van extreemrechtse knokploegen, een juichende van Balen en andere westerse politici op het plein in Ukraine is de optelsom snel gemaakt: ' Het westen' is bezig op te rukken richting Rusland en moet gestopt worden. Zie daar de redenering en het waarom. Sinds Putin vooral omringt wordt door allerlei jaknikkers kun je je afvragen of de informatie die hij krigt accuraat is, of dat die wat gepeperd gepresenteerd wordt.

De EU & de VS

De VS hebben voorlopig helemaal niets te zoeken in Ukraine en mogen zich er helegaar niet mee bemoeien. Rusland vindt de VS eerst en vooral hypocriet que buitenlands beleid en daarin hebben ze, vind ik, een erg goed punt. Als Rusland iets in Amerika's achtertuin doet (Cuba 1961) is het bijna een nuclaire oorlog maar de VS mag vrijelijk zich lekker bemoeien met achtertuin van Rusland? Bovendien het brengen van ' democratie' gaat de VS de laatste tijd lekker af (zie: Vietnam, Afghanistan, Irak, Libie en Syrie). Als John Kerry zegt dat" een land moet niet onder valse voorwendselen een ander land binnenvallen" is dat gewoon regelrechte komedie (Irak 2003 iemand?). De VS doet er goed aan zich gewoon koest te houden en gewoon te accepteren dat niet iedereen van de mondiale politieagent gediend is.

Dan de EU, nog zo'n clubje amechtigen. De EU moet zich lekker bezig houden met rechte komkommers en kromme bananen en voor de rest niets. Al die politici die zich op het Kievse podium een orgasme van zelfgenoegzaamheid bezorgen horen we op het moment wat minder (Waar zit je van Balen & Verhofstad?). Er worden valse beloftes gedaan aan de bevolking van ukraine die de EU nooit kan waarmaken. De illusie wordt gewekt dat Ukraine morgen zo, hop, bij de EU kan maar de werkelijkheid is dat dit in nog geen 30 jaar gaat gebeuren. in het beste geval ontstaat er een soort samenwerkingsverband maar al die politici hebben weer eens voor hun beurt gesproken met ' wij hebben gewonnen' . De relevantie van de EU op buitenlandse politiek is hiermee ook definitief klaar. vergaderen op maandag omdat er in het weekend niet gewerkt wordt? Hevig ontstemd worden, ernstig bezorgd zijn, en sterk veroordelen? zo, dat zal ze leren die gemene Russen. Feit is dat de EU en al haar landen al lang haar scrotum alsmede den testikelen ingeleverd heeft door alle bezuinigingen op defensie en vooral heel erg druk zijn met allerlei irrelevante zaken. Als er een keer echt opgetreden moet worden dan staat de EU met lege handen en mooie woorden (die overigens weining indruk maken). Bovendien is ook de EU lekker hypocriet als het gaat over Rusland. Er worden wat quasi veroordelingen geuit maar Duitsland krijgt nog steeds gas van Rusland, Engeland nog steeds geld in Londonistan en oligarchenkinderen op de kostscholen, Frankrijk verkoopt nog steeds oorlogschepen en in Nederland worden nog steeds brievenbusfirma's opgezet door corrupte Russen. Zolang er geen sancties worden opgelegd die echt pijn gaan doen (voor alle partijen) murmelt de EU wat verder en verliest steeds meer aan relevantie. De vraag is natuurlijk waarom Ukraine daar uberhaupt lid van zou willen woorden, van zo'n clubje met laffe, hypocrite, zelfgenoegzame politici die kwistig met valse beloftes rondstrooien. U ziet, mijn vertrouwen in de EU als bindende dan wel helende partij in dit conflict is niet bijzonder groot en dat is vooral gestaafd door daden van diezelfde politici.

Hoe nu verder?


Er is waarschijnlijk geen oplossing te bedenken waar alle partijen blij van worden. Bovendien is het heel lastig om het motief achter de Krim invasie te achterhalen. Is het landjepik, bescherming van Rusland tegen het oprukkende westen of is het een drukmiddel om het beste resultaat voor Rusland uit de nieuwe regering te halen? Zodra ik daar meer over weet dan horen jullie het. Bovendien heb ik daarvoor wat meer wodka nodig.

Groet vanaf des vijandsch' kant

donderdag 7 juni 2012

Politicus

Politicus is een eerzaam beroep, neen zelfs veel meer een roeping dan een beroep. Het is de bevlogenheid je in te zetten voor de goede zaak. Met vuur, passie, inzicht kennis en intellect behartig je de belangen van het volk. Een zware maar achtenswaardige taak. 




Met beschaafde rede probeer je eenieder te overtuigen van jouw standpunten die je eloquent uiteenzet. Je wapens zijn sterke argumenten en je harnas is het gedistingeerd pareren van opinies van anderen middels vurige voordrachten. Soms kan het voorkomen dat niet alle politici jouw standpunt innemen maar ook dat is politiek, soms is het nemen en vaak genoeg ook geven. Verlies draag je waardig als een heer.

Tot zover de theorie, dan nu de praktijk. Kijk eens hoe beschaafd men een voorstel van voor -en tegenargumenten voorziet in het Oekraïense parlement. Het wederzijds respect is er echt enorm!



woensdag 28 oktober 2009

Russian encounters part I

It has been 2 months now that I am staying in Russia and one of the most interesting things here is that you meet a lot of interesting peoples. I will tell you some of the most interesting encounters.

first to start, of course, with that part of the civilication that keeps the clothing industry working, women.

I was talking with a girl in Donetsk about Ukraine politics and she was telling me the following things I didn't know about Ukraine yet: the wife of Viktor Yuschenko was handpicked by the CIA, the wedding was arranged by 'the Americans' and in reality she is an American spy. Yulia Timochenko has besides prime minister also the oldest profession in the world (great multitasking talent I'd say). the people who are in charge now just want to 'sell' Ukraine to the "west" because of the 'rich natural resources' and the richdom of the country. this is exactly why I love talking politics here.

other girl in Russia bases her friendships on the stars. It seems that I am very lucky to talk to her because she told me that if it doesn't fit her sign then she can talk to you but she'll never be a real friend.

if you start drinking with some girls it is interesting to watch how the evening develops. you can see every single emotion in just one single evening. Intense hate (especially about boys), divine devotion, extreme happiness, low meannes, sadness till tears and some very fascinating ideas about relationships!

We where sitting outside the other day drinking a beer. suddenly an babushka comes to us asking if we have seen a boy. she joines us and she starts talking about this boy, which is 17 and the boyfriend of her granddaughter, that he is a lazy guy, good for nothing but more important that he is not blessed with a big third leg, hence not good for her granddaughter. now she is looking for the guy around the appartments because the mother would not give her his adress (very wise mother I'd say) because she will sent him to the army. this encounter ends with the babuska drinking our wodka.

now the boys. I have been in a car with 4 Armenians (because I had to fix my car at their garage and we were getting some money from the bank) and of cousre they ask if I like Russian girls. they were driving the car in reverse down the pedestrian zone to talk to some girl if they weren't interested in a foreigner? very strange that they didn't respond to 5 guys in a black car!

I have been offered protection for practually anyone, but especially if I meet Skinheads than I just have to call to a telephone number which I do not have and all my problems will be solved. protection is also arranged against football hooligans and regular annoying people in Volgograd.

then the strangest thing: DPS I have had 2 checks but everytime they were checking my documents and in all of a sudden they start to running, start their car and start chasing someone else! this must be because I have protection you know, they can sense that!

all of these encounters are just to ackward to make up and I am very looking forward to some new ones!

zondag 20 september 2009

politiek in Ukraïne

Over politiek discussiëren in Ukraïne is zoveel leuker dan in Nederland! Gaat het in Nederland vooral over de virtuele zetelwinst van de PVV ten opzichte van de VVD of de vraag of een ambtenaar meer mag verdienen dan de balkenende-norm, in Ukraïne gaat het er iets anders aan toe.

Eerst even een korte introductie en uitleg: Ukraïne is een bijzonder groot land maar politiek is het op te delen in het oosten en westen. Het westen is meer op het Europa gericht en wil eigenlijk zo snel mogelijk lid worden van de NAVO en de EU. Bolwerken zijn Lviv en Kiev (wat huns inziens beter kan worden geschreven als Kyiv). Dit is ook de regio waar ze Ukraïns praten in plaats van Russisch. Politiek worden ze vertegenwoordigd door Viktor Yuschenko (die met dat gehavende gezicht, veroorzaakt door vergiftiging) en Yulia Timochenko (de vrouw met de blonde vlecht, de ‘iron lady’ van Ukraïne).

Het Oosten is veel meer op Rusland gericht en moet niets hebben van de vrijerij van de huidige regering (Yuschenko en Timochenko dus) met het westen. Ze zijn bang dat de relatie met Rusland hierdoor verslechtert. In het oosten praten ze Russisch, zijn er veel familiebanden over en weer met Russen en deze regio was in Sovjettijd het hart van de industrie. De voorman van deze regio is Yanukovich, een (voormalig) communist, al praten ze in het oosten liever over een ‘socialist’.

Dat zijn in het kort de verhoudingen (al heb je pagina’s nodig om alle facetten te beschrijven).

Als je in het westen met iemand over politiek praat, spuugt hij of zij al gauw zijn gal over de Russen die zich veel te veel met de Ukraïnse politiek bemoeien en deze met alle macht proberen te beïnvloeden. Yanokovich is een ‘vuile’ communist die het land weer terug naar de oude corrupte tijden wil brengen en die eigenlijk het liefst gewoon weer wil zorgen dat Ukraïne een provincie van Rusland wordt.

In het oosten (waar ik iets meer mensen gesproken heb dus vandaar dat dit stukje iets langer is) zijn ze op z’n minst niet al te positief over het tandem Yuchenko/ Timochenko. Yuchenko bijvoorbeeld, is een marionet die Ukraïne aan het westen wil verkopen of weg geven (waarom? Vanwege onze rijkdom en onze grondstoffen!). De vrouw van Yuchenko is in het echt een Amerikaanse spion en men wist er nog bij te vertellen dat het huwelijk gearrangeerd was door (uiteraard) de Amerikanen. Timochenko is naast premier ook vooral beoefenaar van het oudste beroep van de wereld (schijnbaar een groot multitask talent die vrouw!). beide zijn zo corrupt zoals in de geschiedenis nog niet is voorgekomen en verkwanselen de kostbare relatie met Rusland. Het liefst zouden de mensen in het oosten van Ukraïne zicht afscheiden van het westen en terugvluchten in de veilige moederschoot van Rusland. Want dat is een sterk land en daar heb je veel meer aan dan dat gevrij met het westen.

De vraag is natuurlijk: wie heeft er gelijk? Het is een bijzonder gecompliceerde verhouding (zowel onderling als die tussen Rusland en Ukraïne) die meer vragen oproept dan beantwoord maar ik zou zeggen dat in beide kanten een klein beetje waarheid schuilt. In ieder geval kun je menig interessante, onderhoudende, humoristische en onwaarschijnlijke avond hebben als je in een van de twee kampen over politiek begint en het leuke is, het verveelt nooit!

Overigens gingen alle argumenten vergezeld van een hoeveelheid krachtermen waar ik ongeveer 43 pagina’s voor nodig gehad zou hebben om die allemaal weer te geven maar die ik de beschaafde lezer wil onthouden. De onbeschaafde lezer die toch geïnteresseerd is wil ik de mogelijkheid niet onthouden. Maak 190.843.466 Zimbabwaanse Shilling over naar mijn bankrekening op de Kanaaleilanden en er zal een kopij opgestuurd worden.

maandag 14 september 2009

zwembadmode 2009

Voor iedereen die zich als Russische badgast anno 2009 wil kleden volgt hier een bindend advies.

Voor de heren:

Op de boulevard: om echt indruk te maken is het zaak om zowel de bermuda als het T-shirt (of blouse) in een zo druk mogelijke print te dragen, met zoveel mogelijk kleuren. Daarbij geldt de regel dat de bermuda en het T-shirt zoveel mogelijk van elkaar moeten verschillen zoveel in dessin als in kleuren. Een mooi voorbeeld is een blauw/ paars shirt met spinnenwebprint en een bermuda in bruin oranje Hawaï motief. Mouwloze shirts mogen wel, mits de drager niet beschikt over gespierde armen. Eenzelfde geldt voor driekwart broeken. Sandalen behoren alleen dan tot het flaneeruniform als ze van bruin leder zijn, gevlochten of geweven zijn en met witte sokken gedragen worden. Accessoires zijn kleine tasjes voor de papieren, bij voorkeur schuin over de borst gedragen en een zonnebril, niet passend bij de haardracht.

Op het strand: dit jaar is het makkelijk voor de heren, alles mag namelijk als de badmode maar niet past bij de buikomvang van de drager. Alle zwemslips van voor 1986 zijn dit jaar in en dienen in een zo klein mogelijke maat gedragen te worden. Accessoires mogen zijn een belachelijk hoedje en verplicht flesje bier, nonchalant gedrapeerd in de rechterhand. Let wel; het flesje bier dient altijd meer dan halfleeg te zijn.

Voor de dames:

Op de boulevard: om te beginnen de schoenen, die moeten verplicht voorzien van hakken van minimaal 15 centimeter, waarbij de draagster het meeste lof oogst als deze in een punt toeloopt. Plateauzolen zijn optioneel maar alleen bij een minimale dikte van 10 centimeter. Koop het liefst een schoen in een zo fel mogelijke kleur, zuurstokroze, gifgroen en glitterend zilver doen het erg goed dit jaar. De kleding dan. Koop altijd 3 maten te klein, of zorg er in ieder geval dat de kleding absoluut niet losjes over het lichaam gedrapeerd kan worden. In dit geval gaat vorm ver boven functie (vorm is hier dubbel te interpreteren) . Rokjes zijn erg in deze zomer, broekjes waren van vorig jaar. De enige stelregel bij het dragen een rokje is dat deze het stuitbeen bedekt. Voor de rest mag alles! Het topje is bij voorkeur laag uitgesneden aan de bovenkant en laat de navel, of eigenlijk de hele onderbuik onbedekt. Daarnaast is teveel stof aan de rugzijde uit den boze! Wat draadjes om het geheel bij elkaar te houden is ruim voldoende. Laat het liefst zo veel mogelijk van je BH/ bikini zien, hetzij aan de voorzijde, hetzij aan de achterzijde. Wil je er echt bij horen zorg dan dat zowel het topje als het rokje van doorschijnende stof zijn. Voor de echte fashionista’s: draag je doorschijnend dan liefst de lingerie in een donkere kleur en de overkleding in een lichte kleur zodat dat extra goed opvalt. Haardracht is deze zomer simpel. Zorg dat je een pony heb die het hele voorhoofd bedekt tot net boven de ogen en die recht is afgeknipt. Accessoires zijn een zonnebril waarbij de enige voorwaarde moet zijn dat die groter moet zijn dan je eigen hoofd, een tasje in dezelfde felle kleuren als je schoenen en een vriendje (niet verplicht) aan je rechterhand.

Op het strand: less is more dit jaar. Probeer met zo min mogelijk badmode zoveel mogelijk lichaam te bedekken. Heb je geen string als zwembroek hebben, geen nood, zorg er dan gewoon voor dat je de overbodige stof van je zwemslip in je bilspleet stopt, dan creëer je hetzelfde effect. De bandjes van de bikini dienen deze zomer op een onmogelijke manier omgeknoopt te worden onder de oksels in plaats van om de nek. Hiervoor zorg je ervoor dat je geen twee witte lijntjes krijgt rond je nek. Hoe te allen tijde je zonnebril op, ook als je gaat zwemmen! Als je gaat zonnen, kun je zorgen dat je benen extra bruin worden door op je rug te liggen en dan je benen te spreiden. Je zult zien dat de binnenkant van je bovenbenen een stuk bruiner zijn dan zonder deze handige tip! Ook op het stand draag je alleen hoge hakken. Eventueel een fles bier in je rechterhand mag wel maar niet tegelijk met je mobiel.

Met deze tips weet je zeker dat je zeer hip, modebewust en uiterst smaakvol bijloopt deze zomer op je strandbestemming!

woensdag 19 augustus 2009

steden Ukraine

Na wat losse overdenkingen is het nu weer tijd om weer keihard aan het werk te gaan en de toeristische steden, streken en landerijen te beschrijven die onderweg de revue zijn gepasseerd.

Odessa.
Een heel andere stad dan alle andere steden in Ukraïne. Als je door een heel wazige bril kijkt (met zeer dikke jampotglazen) lijkt het in de verte wel een beetje op Parijs. In die zin dat de straten eigenlijk allemaal brede boulevards zijn geflankeerd door bomen. De gebouwen mogen een likje verf, een opknapbeurt of een sloop gebruiken maar de belangrijkste straten zijn prima gerestaureerd. Al met al ademt het een aangename sfeer, die gecombineerd met typische Ukraïnse zaken deze stad zeker een bezoek waard zijn. Prachtig station, zoals een station hoort te zijn, imposant, met veel marmer en standbeelden. Vroeger vooral havenstad maar nu ook strandbestemming. Arkadia Beach is de plek te zijn (voor beschrijving strandleven zie eventueel een van mijn vorige blogs).

Chisinau.
Hoewel eigenlijk Moldavië heb ik hem hier maar tussen geplakt. De hoofdstad van dat intrigerende landje Moldavië. Er is niet bijster veel te zien, anders dan de hoofdweg (erg druk), het park en het parlementgebouw (gebouwd door een kameraad architect met veel hoofdpijn en weinig fantasie). Vermeldenswaardig is wel dat ik bij het drukste restaurant van heel Moldavië gegeten heb, namelijk de McDonald’s! Trans-Nistrie dat land dat officieel geen land is en eigenlijk het doel om naar Moldavië af te reizen is uitgesteld naar een later tijdstip maar wordt zeker nog een keer bezocht.

Mikolaev.
Van vroeger uit een verboden stad, waar je zonder papieren niet naar binnen mocht. Hier werd namelijk de Zwarte Zee vloot van de Russen in elkaar gezet. Het bijbehorende museum heeft de tand des tijds moeilijk kunnen weerstaan maar gelukkig zit er in elke zaal wel een vrouwelijke suppoost die de bezoeker(s)(in dit geval alleen ondergetekende) zeer nauwlettend in de gaten houd. Het schijnt ook de hoofdstad van de dating industrie te zijn, maar ik had het idee dat alle bruiden al vergeven zijn.

Yalta.
In de goede oude communistische tijd was dit de badplaats van de sovjet unie. Als je goed je best had gedaan in de fabriek dan kreeg je een weekje vakantie naar Yalta aangeboden. Daarvoor hadden de sovjets, subtiel als ze waren een klein hotelletje neergezet meet 2250 kamers, zo welluidend: hotel Yalta geheten. Nu moet Yalta het zonder toegezegde vakantiegangers uit Moskou doen en dat gaat weer op kapitalistische wijze. Overal worden de grootste, meest luxueuze wolkenkrabbers neergestrooid wat het uitzicht niet echt ten goede komt maar waarschijnlijk het aantal bezoekers wel. Prachtig landschap rondom de stad, zacht glooiende, groene heuvels en op de achtergrond de steile bergen van de Krim. Vlakbij Yalta ligt Livadia Palace, het vroegere zomerpaleis van de laatste tsaar (hij heeft er maar liefst 4 jaar van mogen genieten voordat Lenin liever de macht had) maar de meeste mensen kennen het paleis als de plek waar Stalin, Churchill en Roosevelt de grenzen van het naoorlogse Europa hebben vastgesteld.

Mooie anekdote bij de ontmoeting tussen de drie leiders: Stalin begon wat krap in de voorraden condooms voor zijn manschappen te zitten en vroeg Churchill, als gunst, om wat van het spul op te sturen naar Rusland. Churchill was uiteraard de beroerdste niet maar was ook wel in voor een geintje. Aldus liet hij de condooms 2 keer zo groot maken en liet hij op de verpakking zetten: medium sized, made in Britain. Met de groeten van Churchill.

Sevastopol.
Van vroeger uit de thuishaven van de trotse Zwarte Zeevloot. Dit is nog steeds het geval, tot 2017. Daarna mag de eigen Ukraïnse marine de baai voor zichzelf hebben. Toen ik er was waren de vlaggenschepen helaas op oefening maar er lagen toch een aantal leuke schuitjes. Ook bekend (voor de echte geschiedenisfans) vanwege de oorlog op de Krim. Engeland vond, samen met Frankrijk en Turkije dat Rusland een beetje te veel invloed kreeg en een bedreiging begon te vormen voor de routes naar de Oost. Dus zetten ze samen een militaire campagne op touw om Sevastopol te veroveren. Het duurde 349 dagen voordat de stad ingenomen werd. In het bijbehorende museum, of eigenlijk een diorama is de Russische kant van het verhaal te zien. Veel heroïsche strijd van Russische zijde maar dat de Russen verloren is niet in het museum te zien. Gevalletje van iedereen schrijft zijn eigen geschiedenis.

Balaklava.
Een stad vlak bij Sevastopol en ook deze stad beschikt over een prachtige baai. Vandaar dat de Russen (daar heb je ze weer) deze baai gebruikten om de onderzeeërs te stallen. Verder zijn er overblijfselen van een Genuees fort uit de 15e eeuw. Leuk verstild stadje, afgezien van de toeristen dan en lang niet zo groot als de andere badsteden op de Krim.

Fedosiya.
Weer zo’n grote badplaats van de omvang Yalta. Mijn verblijf was in hotel rampzicht, waar nog 25 jaar achterstallig onderhoud weggewerkt moest worden, maar wel het beste uitzicht op de boulevard had. Reden voor verblijf in deze plaats is vooral vanwege het Kara Dag National park. Een soort Jurassic park maar dan zonder de dinosaurussen. Veel aparte rotsformaties waar een geoloog mij wel de juiste benamingen voor weet aan te brengen. Hoogtepunt voor alle Ukraïners aan boord van het scheepje waar we de excursie mee deden was onder een rotsboog door varen en wat kleingeld tegen de rots aan smijten. Verder is Fedosiya de geboortegrond van de Russische luchtvaart. Op een heuvel vlak buiten de plaats hebben alle grote namen (oa. Illyushin en Antonov)hun eerste stappen gezet naar het fabriceren van een vliegmachien.

Zaporishzhzya.
Buiten dat deze stad vooral een verzameling rokende schoorstenen is van waaruit niet al te schone lucht komt is deze plaats opmerkelijk vanwege 2 dingen. Dit is de geboortegrond van de Ukraïnse identiteit. Rond 1550 hebben de Kozakken op een eiland in de rivier een fort gebouwd en hadden ongeveer 200 jaar controle over een deel van het tegenwoordige Ukraïne. Totdat Tsaar Peter de Grote het gedweep met identiteit lang genoeg vond duren en er een eind aan maakte. Verder is de stad bekend vanwege de Dniprogess Dam, in de jaren 30 een zeer groot technologisch wonder en tevens de reden van de aanwezigheid van de zware industrie in de stad.

dinsdag 11 augustus 2009

Badplaats Ukrainien style


Vraag je je wel eens af: leuk al die verhalen over badplaatsen daar in Ukraine maar hoe ziet dat er nou uit? Ik zal in kort pogen om een beschrijving te geven. Om te beginnen leg je een aantal steigers in het water die de tand des tijds niet helemaal doorstaan hebben. Denk aan wat afgebrokkelde betonblokken met wat betonrot voor die rustieke kleur. Laat er wat Russische leuzen op kalken en het begin is er. Overigens is het geen probleem als de steigers enkele delen missen. Dan voor het uitzicht heb je natuurlijk een aantal verroeste schepen nodig, het liefst van het formaat oceaanstomer maar een aantal lokale visserbootjes voor de variëteit is ook niet erg. Het liefst zwaar roestend, in ernstig verval en half gezonken, dat verhoogt de kwaliteit van het uitzicht alleen maar. Dan creëer je een aantal verschillende stranden want waarom zou je klassenverschil niet gebruiken als het toch al bestaat? Boven aan het firmament heb je de zeer luxe beach clubs compleet met jacuzzi’s, zwembaden (waarom zou je ook eigenlijk een naar zee gaan?) ,luxe strandstoelen en veel te dure cocktails. Voor het gepeupel is er eigenlijk maar een echte voorwaarde en dat is zo dicht mogelijk bij de zee liggen. Als er strand is, of iets wat er op lijkt dan is dat mooi meegenomen maar als dat afgewerkt beton is dan is het ook goed. Eenmaal op de plek van bestemming is het zaak om zo dicht mogelijk en met zo veel mogelijk mensen op een zo klein mogelijk oppervlak te gaan liggen(ik kan trouwens teksten vol schrijven over de plaatselijke badmode maar wellicht voor een volgend blog). Uiteraard heb je, net al bij een westerse badplaats, een boulevard met souvenir winkels. Het leuke aan Ukraiense badplaatsen is dat alle souvenirwinkels hetzelfde zijn. Zo heb je ruime keus uit 348 kraampjes die allemaal schelpen, kettinkjes en officierspetten verkopen. Ideaal want zo weet je zeker dat je hetzelfde als iedereen mee naar huis neemt. Tenslotte is er de gemeente die haar uiterste best doet om zo min mogelijk mensen over te halen om toch vooral naar hun badplaats te komen. In principe is de boulevard minutieus gerestaureerd maar waarom zou je ook proberen om de rest van de stad bereikbaar te maken, of parkeerplaatsen te creëren? Als stad kun je beter vergunningen geven aan maffiamannetjes die een verschrikkelijk lelijk en absurd groot appartementcomplex op een zichtlocatie plannen dan eens aandacht besteden aan het restaureren van historische panden. De mensen willen toch historie zien? Nou dan, hier heb je precies hetzelfde gebouw als vroeger. Verder draagt de gemeente zorg voor het niet functioneren van het openbaar vervoer, dat er voldoende verkeersopstoppingen zijn om door te gaan als metropool, dat het vuil niet opgehaald wordt en dat de vuilnisbakken niet geleegd worden (alles voor het image van een drukke stad).

Volksvermaak Ukrainien style

Gezien op de boulevard van Yalta.

Onderaan het standbeeld van Lenin, dat er nog steeds staat vormt zich een steeds grotere groep mensen. Als ik dichterbij kom blijkt het te gaan om een soort wedstrijd, of vertoning te zijn van gewichtheffen. Er zijn zo’n 15 gewichtheffers variërend van absolute zwaargewichten tot jochies van 16 en zelfs een meisje. Uit de speakers, die overigens niet al te best waren schalt stoere muziek en de gewichtheffers worden voorgesteld. Belangrijk vooral is uit welke stad ze komen. Er klinkt (natuurlijk) extra applaus voor de lokale gewichtheffers en de Russische vakantiegangers klappen extra hard voor de enige Rus in het gezelschap (overigens getooid in een ouderwets CCCP shirt). Al met al is het een surreële aanblik. Op de achtergrond de groen bedekte bergen van de Krim, Duitse rockmuziek uit de speakers, 3 magere politieagentjes om de menigte in ‘bedwang’ te houden, 15 in opperste concentratie verkerende atleten en tenslotte Lenin die boven iedereen uittorent en streng doch goedkeurend over de menigte heen kijkt. Waarschijnlijk is hij ook wel tevreden bij zoveel machtsvertoon van de verre nazaten van de revolutie.

Dan begint het eigenlijke gewichtheffen. Het meisje mag eerst en tilt 90 kg omhoog (overigens niet boven het hoofd maar tot de middel). De commentator probeert vooral de mannen in het publiek tot extra applaus te verleiden en een wat oudere vrouw uit het publiek staat uitzinnig van vreugde te springen bij deze overwinning van het vrouwelijke geslacht op 90kg staal. Dan komen de, zeg maar, junioren die toch wel tussen de 150kg en 200kg omhoog tillen. Daarna komen de echte cracks die allemaal rond de 300kg omhoog tillen. Zwaar gespierd, niet bijster intelligent kijkend, de meeste voorzien van sovjetkapsel, en allen getooid in strak gewichtheffersbroekje. Voordat de daadwerkelijke prestatie geleverd wordt volgen er eerst nog een aantal rituelen uit bijgeloof, geloog, gewoonte of door toeval, variërend van omhoog kijken en een kruis slaan tot volgens een vast patroon de voeten neerzetten en de handen om de staaf heenslaan. Zodra de mannen het gewicht opheffen rollen ze de ogen weg en trekken ze een bijzonder intrigerende grimas die er ongeveer uitziet als een combinatie van iemand die te lang z’n adem inhoud en een tomaat die op knappen staat.

Zelfs als je van mening bent dat gewichtheffen gewoon dom een dingetje optillen is wordt je toch meegevoerd in het enthousiasme van het publiek. Vooral de vrouwen worden bij (sommige) atleten uitzinnig van vreugde en staan te gillen en joelen bij elke prestatie van formaat. De meeste mannen in het publiek kijken met een blik van afgunst, jaloezie en bewondering afwisselend naar de mannen en hun eigen spieren en zorgen er vooral voor dat ze niet te veel opvallen.

Als de eigenlijke wedstrijd is afgelopen met een opgetild gewicht van 335 kilo mogen de dapperen uit het publiek het ook een keertje proberen, te beginnen bij 75 kilo. De echte showoffs tillen het gewicht gelijk boven het hoofd en tillen dat 4 keer achter elkaar omhoog om te laten zien aan hun vriendin dat ze echt niet onderdoen voor de ‘echte’ gewichtheffers. Zeer genereus is door de sponsor voor iedereen die het gewicht optilt en pak sinaasappelsap beschikbaar gesteld. Voorwaarde is volgens mij wel geweest dat de naam van de sponsor elke keer genoemd werd als er een pak weggeven werd, dat is ongeveer 38 keer. De jongens uit het publiek die willen gewichtheffen vormen ook weer een prachtige mix van lokale sportschooljongens, magere hippies op slippers en dronken huisvaders met buikje die dat gewichtje wel even zullen optillen.

Als de show is afgelopen worden de gewichtheffers door de lokale TV geïnterviewd koopt het mannelijke deel van het publiek een biertje en blijven de vrouwen smachtend wachten op aandacht van de helden. Ik meen zelfs te zien dat er een flauw glimlachje op de tronie van Lenin zichtbaar is.

Ukraine

ik ben weer terug in het land van extremen. Een ander woord voor Ukraine heb ik niet. Het land van extreem slechte wegen maar met extreem dure auto’s (al ontbreekt uiteraard een oude lada of zil op de weg natuurlijk niet), extreem chagrijnige trambediendes en oplichtende taxichauffeurs maar ook extreem warme, hartelijke en gastvrije mensen, extreem mooie djevetska’s en extreem lelijke mannen (een prachtige combinatie van opgepompte gorilla’s. Dikke maffia wannabees en wat magere scharminkels), een extreme mix van een communisme in verval en ongeremd kapitalisme, een land waar niets normaal kan gedaan worden, zo lijkt het, waar alles extreem is, zowel in positieve als in negatieve zin en het is misschien daarom ook wel dat ik met een grote grijns op mijn tronie rondloop.