Posts tonen met het label rijn. Alle posts tonen
Posts tonen met het label rijn. Alle posts tonen

zaterdag 30 mei 2009

Romantische Rijn

Het stuk Rijn tussen Mainz en Koblenz wordt ook wel de romantische Rijn genoemd en eigenlijk het dit het mooiste gedeelte van de Rijn. Hier wordt de Rijn ingesloten door heuvels, die op de flanken begroeid zijn met wijnranken. Het zijn liefelijke heuvels, begroeid met uitbundig groen en altijd met een kasteel op de achtergrond. Lieve kleine dorpjes met oude vakwerkhuizen en een barokke kerk in het centrum complementeren het geheel. Dit is het gebied waar de stoere verhalen over ridders vandaan komen, waar je begint te geloven dat sprookjes nog bestaan en waar je verwacht dat er zo een eenhoorn uit het bos komt rennen. De dorpjes langs de rivier hebben allemaal prachtige namen zoals Rheindiebach, Trechtingshausen en Eltville. Aan elke burcht en kasteel hangt een spannend verhaal of een legende vast. Ik zal een korte beschrijving geven van verschillende plaatsen langs de Romantische Rijn. 

Mainz is een mooie romantische stad waar de huizen in het centrum beschilderd zijn met allerlei motieven. Combineer dat met de pastelkleuren en je waant je ergens in 1800. kraampjes met zoete deegwaren complementeren het geheel. Op de achtergrond is altijd de rode dom aanwezig. Voor de liefhebbers is er een cocktailbar die tot 8 uur ’s ochtends geopend is. 

Rüdesheim is mijns inziens een te toeristisch plaatsje. Het is te gemaakt, te nep en te veel op toeristen gericht. Er zijn teveel souvenirshops die allemaal hetzelfde verkopen, teveel wijnhuizen waar de wijn te duur verkocht wordt en er zijn teveel restaurants die allemaal dezelfde schnitzels verkopen voor dezelfde prijs. Het is een mooi plaatsje maar eigenlijk een parodie op wat het zou moeten zijn. Wel mooi is het Niederwalddenkmal, een gedenkteken, of eigenlijk een pompeus overwinningsstandbeeld om de Fransen de ogen uit te steken, opgericht na de oorlog van 1870-1871. De tijd van de Duitse eenwording en waar de Duitsers een trots volkje werden. Het spat dan ook van het gedenkteken af. “ Fur des Deutschen Volkes”. 

Niet zozeer een plaats als wel een belangrijk punt aan de romantische Rijn is de Loreley. Dit is een stijle rots op een plek waar de Rijn een scherpe bocht maakt. Hier is de Rijn het diepst, smalst en stroomt het snelst. Vanwege de vele ongelukken die dit opleverde is dit stukje rots omgeven door legendes. Er zou een zeer schone vrouw op de rots zitten die schippers verleid met haar gezang en waardoor ze niet meer op de rivier letten. Het gegeven of er een schone vrouw op de Loreley zit moet ik nog proefondervindelijk vaststellen en de uitslag volgt later.

 

dinsdag 28 april 2009

twee weken met Zwitsers en muziek


Het waren twee bijzondere weekjes, met Zwitserse gasten. Het grappige was dat het een soort fanreizen waren waarbij er muzikanten meewaren. De eerste week hadden we de eer om het wereldberoemde Brixentaler Edelweiss duo aan boord te hebben. Grappige naam overigens want ze waren met z’n drieen. Denk aan drie, iets gezettere mannen, met krulsnor, een accordeon en twee gitaren. De hele avond zijn we op onvervalste jodelmuziek getrakteerd. Iedereen die mijn muzikale voorkeur kent weet dat ik zeer groot fan ben en ik kon dan ook bijna alle nummers meezingen. De bandleden zorgden voor een grootdeel van de alcholconsumptie, al moet ik zeggen dat de rest er ook wat van kan. In het algemeen hebben de Zwitsers aan boord het volgende drinkschema: na het ontbijt begint de dag rond 11 uur met een aperot, in de regel wijn, bier of campari. De lunch is een 4-gangendiner, waarbij uiteraard een wijntje hoort. Dan in de middag is het tijd voor een middagborrel, zo rond 4 uur. Meestal ontaard dat in het tot aan het diner aan de bar zitten. Dan het diner, waar er uiteraard weer een fles wijn klaarstaat. Vlak na het diner mag een jenever ingeschonken worden. Als de band begint te spelen dan drinkt iedereen zijn favoriete drankje en gaat genieten van de wonderschone en immer zuivere klanken van het Brixentaler duo/Trio. 

Vorige week hadden we een jazz/bluegrass band aan boord. Denk aan 5 oude mannetjes, een jonge jongen en een meisje dat af en toe meezingt. Instrumenten zijn een banjo, drums, klarinet, trompet, trombone en contrabas. Fantastisch om te zien hoe ze helemaal opgaan in de muziek. Sommige zijn al 75 maar spelen kunnen ze nog steeds als de beste. Als er gezongen moet worden zijn er 2 mannen met een stem die je bij een grote zwarte neger verwacht. De fans die mee waren, bestonden voor een groot deel uit de beter gesitueerden, en dat was ook te zien aan de bestedingen. Zeer aardige mensen, vriendelijk, voorkomend en immer beleefd. Ik mag de Zwitsers wel. Ze weten hoe te genieten van het leven en hebben daarnaast nog een zeer aardige inborst. Oh ja, de zangeres was trouwens een geval apart, maar wellicht daarover later meer.

 De routes die we met deze 2 groepen gedaan hebben zijn: Rondje noord Nederland, waarbij Kampen, Franeker, Sneek, Texel, den Helder, Alkmaar en Amsterdam aangedaan worden. Vooral het gedeelte tussen Alkmaar en Amsterdam is prachtig vanaf het water. Zaandam, Zaanse schans etcetera. De andere route is Amsterdam, Keulen, Koblenz, Rudesheim, Mainz en Straatsburg. 

woensdag 8 april 2009

verschillende volkeren

We hebben 10 dagen in Basel gelegen alwaar we als drijvend hotel fungeerden voor de horlogebeurs, in het Duits zo mooi ‘Uhren und Schmuckmesse geheten’. In de functie van drijvend hotel kregen we een weid pallet aan verschillede volkeren aan boord die er kwamen om te overnachten en eventueel te dineren. Hieronder een beschrijving van een aantal van deze volken.

Verdachte : Finnen

Signalement: lichte huid, licht doorschijnend ook, helblauwe ogen en in de regel platinablond en een onverstaanbaar taaltje uitstotend. Zelfs in beschonken toestand is het alleen aan de details te zien dat de alcohol het bloed bereikt heeft.

De Finnen zijn een vermakelijk volkje. Omdat de drank zo duur is in eigen land nemen ze het ervan in het buutnland. Het blijft de hele avond gemoedelijk maar er wordt stevig gedronken. Zo stevig zelfs dat er mensen in slaap vallen aan de bar. Tsja waarom zou je ook de moeite nemen om zelf je kamer ( en daarna het bed) op te zoeken als je aan het eind van de avond gedragen wordt naar je kamer. Wat een service! Uiteraard hoeft het geen betoog dat verschillende Finnen van deze naar-bed-sleep-service gebruik hebben gemaakt.

Verdachte: Den Engelschen

Signalement: sophisticated, dressed with an eye for detail and a very British accent indeed.

Zo los als de Finnen gaan zo gemanierd blijven de Engelsen. Altijd in voor een praatje en zeer hartelijk. De drankjes die besteld worden variëren van een pint of lager tot de duurste whisky’s en longdrinks. Aan het accent kun je definiëren wat voor een drankje er besteld wordt. “can I have a Canadian dry please, a Jack & ginger and a gin tonic”?Op en top Engels als ze zijn wordt er ’s ochtends bij de thee warme melk besteld. Very well.

Verdachte: de Chinezen

Signalement. Ietwat gelig, samengeknepen oogjes en klein van stuk. Voor de mannen schijnt het mode te moeten zijn om de broek tot de middel op te trekken.

Geef ze en hele hand en ze maken er bami van.

Verdachte: Italianen

Signalement: niet altijd knap, wel altijd stijlvol.

Het staat vast dat Italië een land is waar heerlijk gegeten kan worden, men de mooie zaken des levens kan waarderen en waar een goed glas wijn geschonken kan worden. Het probleem met de Italianen is dat ze dat zelf ook vinden en zich onwaarschijnlijk arrogant gedragen. “Kunnen we nu een tournedos krijgen”? “U bedoelt nu als in zal ik de bestelling doorgeven aan de keuken?” “Nee, ik bedoel nu als in hij had nu al op mijn bord moeten liggen!” het spijt me mevrouw ik ga gelijk een tournedos halen, want gelukkig hebben we van elk gerecht op de menukaart om de 5 minuten een warm bord gereedstaan voor onze gasten. We hebben een kaart van 35 gerechten en zijn 4 uur lang geopend, dus u begrijpt dat dit maar een kleine moeite is om gelijk een tournedos voor u te halen!” “Meneer! Uit welke streek komt de mozzarella”? “dit is gewoon buffelmozzarella meneer, dus ik neem aan uit de streek rond Parma”. Ai, wat een ramp, want de mozzarella uit Parma geef ik mijn huisdieren nog niet te eten! Nee, de mozzarella uit Siena is de beste mozzarella die er bestaat”. “uiteraard, mijn excuses meneer, ik zal de kok gelijk vragen het menu aan te passen. Gelukkig hebben we altijd 367 soorten mozzarella op voorraad dus ik zal vragen of hij de inferieure mozzarella uit Parma uit de salade wil verwijderen. Had u liever de 3 jaar op cipressenspaanders gerijpte mozzarella met lichte tonen van rozemarijn en lavendel óf de verse mozzarella van handgemasseerde buffels gemasseerd door speciaal geselecteerde maagden van 15 en 7 maanden”?

Verdachte: Amerikanen:

Signalement: hoewel ze zelf denken dat ze erg modieus gekleed zijn is het, zeker vergeleken bij de Italiaantjes en Engelsen een aanfluiting. Net na de trends om mee te gaan en net te nu om vintage te zijn. Helaas hebben ze het zelf niet door (want: America the best country in the World! Dus waarom ook niet het best gekleed), waardoor ze op de hippe horlogebeurs een modderfiguur slaan.

Met eten zijn de Amerikanen net Nederlanders die nooit verder zijn gekomen als een dagje Klazinaveen. Zit er geen ketchup bij, heb je geen hamburger? Wat is dit? Wat betekent dit op de kaart? Als het eten niet zoals thuis is wordt het heel erg eng en spannend. Want het zomaar kunnen zij n dat de dagverse asperges met huisgemaakte saffraansaus niet half zo smaken als een en masse geproduceerde cheeseburger met 158 chemicaliën en 43 soorten smaaktoevoegingen. Uiteraard is de cheese in de burger niet van echte kaas! Oh gruwel, we willen alleen imitatie cheddar kaas.

woensdag 25 maart 2009

Basel

We hebben net de eerste groep zwitsters van boord gegooid in Basel. Volgens mij was de reis naar tevredenheid want we kregen aardig wat fooi, het 2 na meeste ooit gegeven aan boord! Lekker begin. Nu liggen we stil in Basel als hotelschip voor een dag of 10 en heb ik mooi de mogelijkheid om wat van de omgeving te zien.

Basel is een zeer mooie stad. Een grundliche duitse stad maar met een beetje Franse Joie de vivre. Frans genieten, maar met Duitse gemutlichkeit. Uiteraard is alles perfect onderhouden en gerestaureerd. Rondwandelingetje gemaakt door de straatjes en nog een bezoek gebracht aan het natuurhistorisch museum, waar maar weer eens blijkt dat Duits eigenlijk een zeer mooie taal is. Bijvoorbeeld het vogeltje de honingeter, heet in het Duits een Honigfresser en een vogelbekdier een schnabeltier!

Helaas moet ik jullie nu verlaten want ik heb net op de markt een stukje door weer en wind gedroogde boerenkaas gekocht die gemaakt is van een koe met  een dieet van edelweiss is gezet. Tevens nog een lekker stukje vlees van een hand gemasseerd zielig kalf wat liefdevol is neergeschoten tussen de ogen. U begrijpt dat het vinden van een bijpassende wijn een zware taak is waar ik de verdere dag nog mee bezig ben. Des avonds heb ik dan de tijd om een en ander te combineren om te kijken of de smaken bij elkaar passen. Het blijft hard werken nietwaar?

De eerste dag

16 maart

Locatie Arnhem

Na een korte introductie gisteravond over het wel en wee aan boord en een grand tour over de Poseidon krijg ik een hut toegewezen, samen met 2 andere jongens. Nou ja jongens , er is er eentje van 50 jaar bij. Om elkaar beter te leren kennen lijkt het me een uitstekend idee om naar Rose’s te gaan. Een erg leuk restaurant annex loungebar aan de rijnkade met een zeer goed witbier (voor de VVADW leden¨wanhoopt niet! Het testverslag volgt eerdaags!). de samenstelling van het team is als volgt. Er zijn een aantal die al een aantal jaar meedraaien op het schip. Als je 4 seizoenen meedraait dan ben je al een oude rot. Eigenlijk heb je het varend personeel, met de Kapitein, zijn vrouw en 2 Roemeense matrozen. Dan is er de kok, aan boord ook wel chef genoemd. Niet vanwege zijn leidinggevende kwaliteiten en ook niet vanwege zijn kookkunsten (daar ga ik nu nog geen waarde oordeel aan hangen) maar omdat hij de baas is over wel een hele assistent kok. wellicht is hij kok geworden om af en toe zelf ook een bloemkoolroosje extra uit de pan te eten want zijn omvang is beslist niet gering! Dan zijn er de schoonmaakmeisjes, waarvan er een aantal (3) van het totaal (4) Roemeens zijn. Uiteraard is er de BAAS, ook wel purser genoemd, samen met een assistent. Tenslotte zijn is de rest bedienend personeel (6) waarvan ook weer 2 Roemenen. De komende tijd zal ik ze wel een stuk beter leren kennen en zal ik waarschijnlijk ook wat meer spannende verhalen over kunnen vertellen.